Roszczenia obywateli innych krajów do mienia pozostawionego w Polsce

W latach 1948 – 1971 rząd polski zawarł umowy z 12 państwami, na mocy których wypłacił im odszkodowania za pozostawione w Polsce lub znacjonalizowane po drugiej wojnie światowej mienie należące do obywateli i firm tych państw.

Na mocy wspomnianych umów zobowiązania odszkodowawcze wobec swoich obywateli wzięły na siebie państwa-strony, z którymi Polska podpisała umowy.

Państwa strony

§ Francja (1948 i 1951);

§ Dania (1949 i 1953),

§ Szwajcaria i Liechtenstein (1949),

§ Szwecja (1949 i 1966),

§ Wielka Brytania i Północna Irlandia (1954),

§ Norwegia (1955),

§ Stany Zjednoczone (1960),

§ Belgia i Luksemburg (1963),

§ Grecja,

§ Austria (1970),

§ Holandia

§ Kanada.

Rodzaje mienia objętego umowami

Umowami objęto różne – nie zawsze wszystkie – rodzaje mienia:

nieruchomości,
udziały/ akcje w polskich spółkach,
zobowiązania (zwykle za wyjątkiem pożyczek publicznych).

Niewystarczalność materialnoprawna umów w krajowym porządku prawnym

Na mocy samych umów rząd polski nie stał się jednak automatycznie właścicielem objętego umowami mienia obcokrajowców. Wymagane było do tego często wydanie odrębnej decyzji administracyjnej. Jeśli tego zaniedbano, obcokrajowcy mogą niekiedy dochodzić i rzeczywiście w dalszym ciągu dochodzą praw do nieruchomości, za którą dostali od swoich rządów znaczne odszkodowania. Skarb Państwa przegrywa kolejne takie procesy w polskich sądach.

Na przykład obywatel amerykańsk,i Israel Isser Laufer najpierw za odszkodowaniem zrzekł się praw do kamienicy, a po kilkudziesięciu latach sprzedał ją. Prezydentowi Krakowa reprezentującemu skarb państwa nie udało się w sądzie podważyć legalności transakcji.

Publikacje

Rz, 2001.01.23, Obcokrajowcy spłaceni, Z.P.

Rz, 1999.05.18, Układ polsko-amerykański załatwił sprawę, D. F.

Rz, 2002.12.19, Bez decyzji, bez własności, Maciej Kuciel

Wszelkie prawa autorskie i prawa do baz danych niniejszego Serwisu R – zastrzeżone.

Data ostatniej aktualizacji strony: 2002.12.20