Nieruchomości zwracane dobrowolnie przez prezydenta Warszawy od 1996
roku
Wniosek o przyznanie prawa własności czasowej gruntu składany w latach
40-tych
Warunki dochodzenia zwrotu nieruchomości w naturze dzisiaj
Stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej ustanowienia czasowej
własności gruntu
Kwestia uwłaszczenia nieruchomości z mocy jednej z ustaw
Ponowna decyzja w przedmiocie przyznania prawa wieczystego uzytkowania
gruntu
Odszkodowanie w przypadku zaistnienia nieodwracalnych skutków prawnych
zaskarżonej decyzji
Wniosek o odszkodowanie za przejętą nieruchomośc z art. 9 dekretu
Strona niniejsza poświecona jest
roszczeniom dotyczącym tzw. nieruchomości warszawskich, przejętych przez
Państwo na podstawie dekretu z dnia 26.10.1945 r. o własności użytkowaniu gruntów na obszarze m. st.
Warszawy oraz nawiązujących do tego dekretu przepisów późniejszych
dekretów i ustaw.
W celu ułatwienia odbudowy w większości
zniszczonych budynków na terenie Warszawy, na mocy dekretu z 1945 r. o gruntach
warszawskich własność wszelkich gruntów połozonych na przedwojennym obszarze m.
st. Warszawy przechodziła na własność miasta.
Byli właściciele mieli jednak prawo składać wnioski
o przyznanie im prawa własności czasowej gruntu (utraconego lub zamiennego)
lub odszkodowania.
W 2000 roku wydana została na
ten temat doskonała obszerna, monografia, której współautorem jest
doskonale w tych sprawach zorientowany, bo zajmujący się nimi na co dzień sędzia
NSA:
Grunty warszawskie,
Kozłowska D., Mzyk E., s. 265, wyd. ZCO, Z. Góra, 2000 – vide strona
Serwisu: Bibliografia.
Osoby
poszkodowane przez dekret zrzesza STOWARZYSZENIE POSZKODOWANYCH MIESZCZAN WARSZAWSKICH
– patrz strona Serwisu: Organizacje
osób poszkodowanych.
Decyzjami
prezydenta Warszawy zwrócono dotychczas dawnym właścicielom 1.500
nieruchomości i wypłacono kilkaset milionów złotych odszkodowań
(Resort skarbu
państwa kończy prace nad [kolejnym] projektem ustawy reprywatyzacyjnej. Trudne
oddawanie, Danuta Frey, Z.P, „Rz”, 2002.12.04).
Podstawową przesłanką było, że "korzystanie z gruntu przez
dotychczasowego właściciela da się pogodzić z przeznaczeniem gruntu według
planu zabudowania" (art. 7 Dekretu), przy czym należało brać pod uwagę
plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący w dniu wydania
decyzji, a więc często jeszcze przedwojenny (wyrok NSA z dnia 25 kwietnia
2001, sygn. I SA 1112/99, Ani wcześniejszy,
ani późniejszy, Danuta Frey, „Rz”, 2001.04.26).
Wniosek taki należało złożyć w ciągu 6 miesięcy od
dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę. Upływ tego terminu
powodował bowiem wygaśnięcie uprawnień i nie może być przywrócony.
Tryb objęcia w posiadanie gruntu przez gminę
określały kolejno rozporządzenia ministra odbudowy z roku 1946, a potem z roku
1948 r. Wg tego ostatniego przy obejmowaniu gruntów w posiadanie przez gminę zrezygnowano
z indywidualnego zawiadamiania byłego właściciela, a poprzestano jedynie na
podaniu ogłoszenia do publicznej wiadomości w określonym trybie.
Późniejsza uchwała Rady Ministrów nr 11 wyznaczyła dodatkowy
termin, a ustawa o gospodarce gruntami z 1985 r. przedłużyła go do końca
roku 1988. odnośnie do nieruchomości zabudowanej budynkami, w których
skład wchodziło do 20 izb.
Przyjęto zatem, że „objęcie gruntu w posiadanie
przez gminę” następowało z dniem wydania odpowiedniego numeru organu
(publikatora) urzędowego Zarządu Miejskiego, w którym zamieszczono
ogłoszenie, bez względu na to, czy informację o tym rozplakatowano i
zamieszczono w jednym z poczytnych stołecznych pism codziennych (orzeczenie NSA
(skład 7 sędziów) z dnia 2001.06.28, sygn. OSA 3/01, Bez
ogłoszeń i plakatów, Danuta Frey, „Rz”, 2001.06.29).
Przedwczesne złożenie wniosku także zostało uznanen
przez NSA za prawnie bezskuteczne (Proceduralne
wymogi bierutowskiego dekretu o gruntach warszawskich obowiązują do dziś. Jeden
wniosek był za wczesny, drugi za późny, „Rz”, 2002.10.30, Danuta Frey).
Z prawem własności czasowej gruntu wiązała się także
własność budynku.
Wniosek mogły złożyć następujące uprawnione podmioty:
W pierwszej instancji wnioski te rozpatrywał Prezydium
Rady Narodowej m.st. Warszawy, a w drugiej – Minister Gospodarki Komunalnej.
Wnioski były załatwiane niekiedy dopiero w latach
70-tych i zwykle odmownie, bardzo często niezgodnie z prawem, co
może obecnie stanowić podstawę unieważnienia tego rodzaju decyzji.
W pewnych przypadkach możliwe jest uznanie za
skuteczne także wniosków złożonych po terminie (orzeczenie NSA z dnia 18
kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA 2191/01) (Jak odzyskać
własną firmę, adw. Jan Stachura i Jan Jacek Olszewski, „Rz”, 2002.10.15).
W przypadku, gdy decyzja odmawiająca ustanowienia
czasowej własności gruntu wydana zoastła z (rażącym) naruszeniem prawa, możliwe
jest dochodzenie stwierdzenia jej nieważności z odzyskanie nieruchomości w
naturze, a jeśli to niemożliwe – dochodzenie odszkodowania (art 156 i nast.
KPA).
Wniosek o stwierdzenie nieważności dawnej ostatecznej decyzji odmawiającej
przyznania byłemu właścicielowi prawa własności czasowej gruntu należy wnieść
odpowiednio do:
Odwołanie stron od takiej decyzji rozpatruje w drugiej instancji wojewoda
mazowiecki.
Ewentualną skargę od decyzji wojewody można wnieść do NSA.
Jeżeli wydana została przez wojewodę decyzja o uwłaszczeniu nieruchomości z
mocy jednej z ustaw – na rzecz gminy, samorządu województwa, wyższej uczelni
lub innego podmiotu publicznego, podmiot ten jest także stroną w sprawie zwrotu
nieruchomości byłym właścicielom.
(Jaka będzie
przyszłość Omegi. Spór byłych właścicieli z marszałkiem województwa
mazowieckiego o budynek zajmowany przez warszawski szpital, Danuta
Frey, „Rz”, 2002.05.16).
W przypadku prawomocnego stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej
przyznania byłemu właścicielowi prawa własności czasowej gruntu, ponowną decyzję w sprawie wniosku
złożonego w latach 40-tych wydaje starosta
powiatu warszawskiego.
Odwołania od jego decyzji rozpatruje wojewoda mazowiecki.
Jeżeli uzyskano prawomocne stwierdzenie nieważności dawnej decyzji o
odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego gruntu pod kamienicą, ale zaistniały
nieodwracalne skutki prawne zaskarzonej decyzji (w zakresie całości lub części
nieruchomości), na przykład niektóre lokale mieszkalne zostału wcześniej sprzedane
podmiotom działającym w dobrej wierze (zwykle najemcom), to odnośnie do tej
części kamienicy – zamiast zwrotu nieruchomości w naturze – należy się
odszkodowanie w wysokości równej wartości tych lokali, bez części poniesionej
szkody obejmującej tzw. utracone korzyści (art. 160 KPA).
W razie niezgłoszenia wniosku lub nieprzyznania (z
jakichkolwiek przyczyn byłemu właścicielowi wieczystej dzierżawy), zgodnie z
art. 9 dekretu, gmina była obowiązana wypłacić odszkodowanie, o ile spełnione
zostały dodatkowe przesłanki.
Konieczne było m. in., aby na nieruchomości znajdował się dom jednorodzinny lub by nieruchomość mogła być zabudowana takim domem wg
ówcześnie obowiązujących (zwykle jeszcze przedwojejnnych) tzw. planów zabudowy. Liczy się tu stan na
dzień 21 listopada 1945 r. (data wejścia dekretu w życie).
Odszkodowań nikomu jednak nie wypłacano, później zaś – z mocy ustawy
z 1985 r. o gospodarce gruntami – prawo do odszkodowań wygasło.
Postępowanie z wniosku o odszkodowanie może być prowadzone w trybie art.
215 ustawy z
dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami (Dz. U. nr 1997.115.741).
W praktyce aktualnie brak jest
możliwości dochodzenia tego rodzaju odszkodowania.
Tzw. prawo zabudowy gruntu warszawskiego, o ile
tylko nadal istnieje, jest zbywalne: może być przeniesione na
inny podmiot w drodze umowy (przechodzi także z mocy prawa na spadkobierców)
(art. 5 &1 dekretu z dnia 26.10.1945 r. o prawie zabudowy; Dz. U. nr
1945.50.280). Spotyka się nieraz umowy sprzedaży tego dawnego prawa.
Poniżej podajemy listę prawie
200 odsyłaczy internetowych do wybranych publikacji prasowych dotyczących odzyskiwania mienia przejętego z
naruszeniem prawa na podstawie dekretu o gruntach warszawskich, zamieszczonych
w „Rzeczpospolitej”, w okresie objętym internetowym archiwum tej gazety, tj. od 1993
roku.
Z publikacji tych można wiele
dowiedzieć się o aktualnych praktycznych możliwościach dochodzenia tego rodzaju
roszczeń.
Publikacje
wymieniono w kolejności od najnowszych,
podając
pełne oznaczenia publikacji (data wydania, gazeta, tytuł, autor).
|
Lp. |
Data Wydania |
Tytuł |
Autor |
Poruszane zagadnienia |
|
167 |
2002.12.04 |
Trudne
oddawanie. Resort skarbu państwa kończy prace nad projektem ustawy
reprywatyzacyjnej |
Danuta Frey |
Do tej pory zwrócono w samej
tylko Warszawie 1.500 nieruchomości |
|
166 |
2002.11.20 |
Batalii nie
koniec. Spór Orbisu ze spadkobiercami o Hotel Europejski w Warszawie |
Danuta Frey |
|
|
165 |
2002.11.19 |
Danuta Frey |
|
|
|
164 |
2002.11.09 |
Danuta Frey |
|
|
|
164 |
2002.11.08 |
Spór o Hotel
Europejski jeszcze potrwa. twarta droga dla Orbisu |
Izabela Lewandowska |
|
|
163 |
2002.10.30 |
Danuta Frey |
|
|
|
162 |
2002.10.15 |
Jan Jacek Olszewski |
|
|
|
161 |
2002.10.12 |
Stefan Bratkowski |
|
|
|
160 |
2002.09.24 |
Jan Jacek Olszewski |
|
|
|
159 |
2002.09.10 |
Jan Jacek Olszewski |
|
|
|
158 |
2002.09.04 |
Zlekceważył
wyrok. Burmistrz Warszawy Centrum zapłaci 10 tys. zł grzywny |
Jerzy Kowalski |
|
|
157 |
2002.08.23 |
Anna Koczarska, a.s. |
|
|
|
156 |
2002.08.09 |
Kamienica
nie do obrony. Pismo komisji partyjno-rządowej nie daje tytułu prawnego do
nieruchomości |
Danuta Frey |
|
|
155 |
2002.07.17 |
Danuta Frey |
|
|
|
154 |
2002.07.15 |
Czy skórka
warta wyprawki. Nieruchomości wnoszone aportem do prywatnych spółek |
Agnieszka
Stefańska, Grażyna Błaszczak |
|
|
153 |
2002.07.15 |
Nieruchomości
- Budownictwo - Warszawa. Spór o działkę. Hipokrates upodobał sobie Ujazdów |
Grzegorz Sowula |
|
|
152 |
2002.05.27 |
Oddajcie
Foksal. Spadek po komunizmie - niewyrównane krzywdy Stowarzyszenia
Dziennikarzy Polskich |
Filip Frydrykiewcz |
|
|
151 |
2002.05.16 |
Danuta Frey |
|
|
|
150 |
2002.05.15 |
Danuta Frey |
|
|
|
149 |
2002.05.08 |
Odzyskany
grunt warszawski na sprzedaż. Czy należy się dziesięcioprocentowy podatek |
Izabela Lewandowska |
|
|
148 |
2002.03.01 |
Danuta Frey |
|
|
|
147 |
2002.02.27 |
Danuta Frey |
|
|
|
146 |
2002.01.19 |
Automobilklub
czeka na nowe decyzje. Miarodajny jest plan zagospodarowania przestrzennego |
Danuta Frey |
|
|
145 |
2001.12.12 |
Renata Majewska |
|
|
|
144 |
2001.12.03 |
Danuta Frey |
|
|
|
143 |
2001.11.22 |
Dział Prawa |
|
|
|
142 |
2001.10.23 |
Danuta Frey |
|
|
|
141 |
2001.09.29 |
Danuta Frey Renata Krupa |
|
|
|
140 |
2001.09.28 |
Danuta Frey |
|
|
|
139 |
2001.09.11 |
Danuta Frey |
|
|
|
138 |
2001.09.08 |
Wanda Lewańska |
|
|
|
137 |
2001.08.28 |
Gdy
gmina sprzedaje cudze. Kupującego nie chroni wpis w księdze |
Izabela Lewandowska |
|
|
136 |
2001.07.30 |
Danuta Frey |
|
|
|
135 |
2001.07.26 |
Co ma zrobić
sąd, a co urząd. Wywłaszczeni po 30 latach mają szanse na odszkodowanie |
Marek Domagalski |
|
|
134 |
2001.07.19 |
Marek Domagalski |
|
|
|
133 |
2001.07.18 |
Danuta Frey |
|
|
|
132 |
2001.07.16 |
Danuta Frey |
|
|
|
131 |
2001.07.05 |
Renata Majewska |
|
|
|
130 |
2001.06.29 |
Danuta Frey |
|
|
|
129 |
2001.06.18 |
Danuta Frey |
|
|
|
128 |
2001.05.07 |
Autorzy
Rzeczpospolitej |
|
|
|
127 |
2001.04.30 |
Ewa Zychowicz |
|
|
|
126 |
2001.04.26 |
Danuta Frey |
|
|
|
125 |
2001.04.14 |
Danuta Frey |
|
|
|
124 |
2001.04.09 |
Córki
prezydenta RP na uchodźstwie upominają się o własność ojca |
Danuta Frey |
|
|
123 |
2001.02.15 |
Danuta Frey |
|
|
|
122 |
2000.11.22 |
Hanna Fedorowicz |
|
|
|
121 |
2000.11.06 |
Ewa Zychowicz |
|
|
|
120 |
2000.10.30 |
Danuta Frey |
|
|
|
119 |
2000.10.16 |
Danuta Frey |
|
|
|
118 |
2000.09.23 |
Danuta Frey |
|
|
|
117 |
2000.09.13 |
Danuta Frey |
|
|
|
116 |
2000.09.05 |
Danuta Frey |
|
|
|
115 |
2000.08.21 |
Danuta Frey |